PREPARADO PARA A CHOIVA?


De Telones y Muros

Hace unos meses se conmemoró la caída del Muro de Berlín. Pero a lo largo del tiempo otros muros se han levantado, de algunos se habla poco o nada aunque sean muchos más grandes o más peligrosos de aquel.



Hoy ha brotado un muro simbólico. Piedras, ladrillos, vallas, alambradas, púas... están presentes en el vestíbulo del Centro, para molestar, para interferir el paso, para que tod@s sepamos, aunque sea vagamente y por unos días, lo que sienten todas esas personas en su vida cotidiana.





"Hay barreras que transcienden lo físico, lo moral y, si queremos, hasta lo políticamente correcto.

El muro de Berlín ha caído, y de eso hace ya veinte años. El máximo representante de la Guerra Fría. No sólo una división entre la Alemania capitalista y comunista, sino una separación entre los dos mundos, dos regímenes políticos y dos formas de entender la vida. Hace unos días, mientras reflexionaba con un amigo sobre El Muro, le pregunté qué pensaba -por eso de escuchar segundas opiniones- y recibí una respuesta totalmente contraria a lo que esperaba: "Pues muy mala mano de obra tuvieron que utilizar, si no, no se caería". Y quieras que no, en cierto modo es verdad. Con "mano de obra" quiero entender que se refería a las ideas que sustentaban esta inútil separación, convirtiendo las moradas en cárceles y las calles en paredones.

Aunque, desgraciadamente, no hace falta seguir mirando a lo lejos o incluso tan atrás en el tiempo. En España, desde finales de los noventa, varios kilómetros de alambrada equipada de sistemas cuanto menos cuestionables recorren las fronteras de Ceuta y Melilla. Separación en Cisjordania por el "apartheid". En Irlanda del Norte, disputas religiosas entre protestantes y cristianos.

La Guerra Fría mantiene separadas las dos Coreas y así hasta 14 muros de los que apenas oímos hablar pero que siguen allí. Éstos son sólo los muros físicos, los que se ven, porque existen otros que, aunque invisibles, lastiman a la sociedad de una forma silenciosa pero no por ello menos dolorosa: machismo, racismo, intolerancia religiosa, política y un largo etcétera que mancha cada día las páginas de los periódicos.

El veinte aniversario de la caída del muro de Berlín no ha sido más que una excusa para torcer la cara ante los verdaderos problemas del presente y fingir que, bien entrado el siglo XXI, y porque una pared de hormigón haya caído, todos los males están resueltos. No, amigos, las barreras siguen siendo las de siempre. ¡Aún queda mucho por hacer!" Por Emma Fernández, 2º BAC.

30 XANEIRO DÍA DA PAZ

PLAN LECTOR. 1ª AVALIACIÓN

Xa é o Cuarto ano de Plan Lector na ESO e o Segundo en 1º de BAC. A combinación máxica que nos permite ter estes resultados é a seguinte: 15 minutos diarios de lectura. 24 profesores que voluntariamente ceden tempo das súas clases. Moitos alumnos lendo o que lles apetece, pedindo por favor (cando o profesor se esquece!) que lles deixen ler cando chega ese momento de estar calados mirando para un libro; rapaces que aínda me impresionan (catro anos despois!) cando levanto os meus ollos da lectura para observalos... Tamén imos aprendendo das suxerencias do alumnado e profesorado nas enquisas trimestrais e tomamos nota daqueles que posiblemente non atoparon o libro adecuado... Penso que os resultados xerais son moi gratificantes para todos.
Aínda parece que foi onte cando Paramio propuxo a revolucionaria idea e funcionou porque houbo xente que confiou en que ía ter resultados! e porque os alumnos tamén se "engancharon"! E aquí estamos, catro anos despois, fomentando entre todos o PLAN LECTOR, que no noso centro se complementa cos blogs nos que o propio alumnado comenta lecturas en pistasdelectura ou tamén cando falamos e falamos de libros en Balbordo...
Libros, libros, lecturas, imaxes... ilusión, momentos e tempo para poder ler con liberdade!

2009 en imágenes


Al filo de lo imposible

Acaba el año y es el momento de hacer balance y, en este caso, el nuestro es el referido a nuestros mejores lectores del primer trimestre de este curso. Los resultados generales son fantásticos, 1.425 préstamos, y de nuestros lectores qué podríamos decir. Pues lo que escribió Marie Sabine Roger en su tierna novela Tardes con Margueritte:

"Margueritte dice que cultivarse es subir a lo alto de una montaña. Una buena mañana, coges la mochila y empiezas el ascenso. Cuanto más te alejas, más mangua lo que dejas atrás [...] En cambio, el paisaje que descubres al subir parece cada vez mayor. Creías que el mundo se terminaba en la colina de enfrente, ¡pues no! Detrás de esa hay otra, y otra, y, un poco más arriba,aún hay otra..."

Chic@s riocabenses, ¡va para todos vosotr@s Os deseamos un buen ascenso y que , cuando lleguéis a la cima, descubráis, a lo lejos, nuevas montañas que escalar.

18 DE DECEMBRO, A NOSA HOMENAXE ÓS EMIGRANTES

EMIGRANTES. Este extraordinario álbum de Shaun Tan foi o que deu pé a que os meus alumnos de L. castelá de 3º ESO reflexionasen sobre a emigración, as despedidas, a soidade, a perda, a forza dos recordos... pero tamén sobre a solidariedade e a esperanza.


Cos seus traballos, co cartel e a mesa de autopréstamos con libros e maletas forradas con periódicos pretendemos facer unha pequena homenaxe a todos os que tiveron e teñen que emigrar e tamén ós desarraigados refuxiados que están á procura dun lugar onde asentarse...







DÍA DO EMIGRANTE



Derechos...TORCIDOS

Como andamos estos días a vueltas con el Día de los Derechos Humanos, recordé un libro escrito por Esteban Beltrán titulado Derechos Torcidos en el que trata de desmontar esos "tópicos, medias verdades y mentiras sobre pobreza, política y derechos humanos". El autor, que lleva 25 años luchando por estos, nos invita a cuestionar ciertas ideas, por eso advierte "que la lectura no será placentera".
Áquí os dejo, por ejemplo, la definición de DESARROLLO: "disfraz impreciso pero políticamente correcto utilizado por gobiernos, empresas, ONG, periodistas y la sociedad en general que coulta, de forma consciente, irresponsable o voluntarista, las palabras "derecho" o "hambre" (...) Los anglosajones llaman al mundo del desarrollo de forma muy gráfica soft law, textualmente "la ley blandiblú", es decir, ningún gobernante o empresario del mundo tiene que pensar nunca en la amenaza cierta de un juez o un fiscal si deja morir sin acceso a medicamentos genéricos a millones de enfermos del sida o sin escuela a la mitad de su población, mujeres y niñas.
El desarrollo no debe tener sólo un enfoque de derechos, son derechos, y se violan alguien tiene que pagar..." En fin, libro de lectura imprescindible.
Y también recordé una breve historia, escrita por B. Atxaga e ilustrada por C. Ortin del libro, en Narices, Buhitos, Volcanes y otros poemas ilustrados, que aquí os dejo:


DEREITOS HUMANOS O9

Related Posts with Thumbnails